My love’s grace

குறள் 1208:

எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
காதலர் செய்யும் சிறப்பு.

கலைஞர் உரை:

எவ்வளவு அதிகமாக நினைத்தாலும், அதற்காகக் காதலர் என் மீது சினம் கொள்ளமாட்டார். அவர் எனக்குச் செய்யும் பெரும் உதவி அதுவல்லவா?.

Translation:

My frequent thought no wrath excites. It is not so?
This honour doth my love on me bestow.

Explanation:

He will not be angry however much I may think of him; is it not so much the delight my beloved affords me ? .

Timing of deed

குறள் 687:

கடனறிந்து காலங் கருதி இடனறிந்து
எண்ணி உரைப்பான் தலை.

சாலமன் பாப்பையா உரை:

தம் நாட்டிற்காக அடுத்த அரசிடம் தாம் ஆற்றவேண்டிய கடமையை அறிந்து, சொல்ல வேண்டியதை முன்னதாகவே மனத்துள் திட்டமிட்டு, ஏற்ற நேரம் பார்த்துக் கடமையைச் செய்வதற்குப் பொருத்தமான இடத்தையும் கண்டு சொல்பவனே தூதருள் தலைமையானவன்.

Translation:

He is the best who knows what’s due, the time considered well,
The place selects, then ponders long ere he his errand tell.

Explanation:

He is chief (among ambassadors) who understands the proper decorum (before foreign princes), seeks the (proper) occasion, knows the (most suitable) place, and delivers his message after (due) consideration.

Humility

குறள் 963:

பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல் சிறிய
சுருக்கத்து வேண்டும் உயர்வு.

மு.வ உரை:

செல்வம் பெருகியுள்ள காலத்தில் ஒருவனுக்குப் பண்பு வேண்டும், செல்வம் குறைந்து சுருங்கும் வறுமையுள்ள காலத்தில் பணியாத உயர்வு வேண்டும்.

Translation:

Bow down thy soul, with increase blest, in happy hour;
Lift up thy heart, when stript of all by fortune’s power.

Explanation:

In great prosperity humility is becoming; dignity, in great adversity.

The force to act!

குறள் 471:

வினைவலியும் தன்வலியும் மாற்றான் வலியும்
துணைவலியும் தூக்கிச் செயல்.

சாலமன் பாப்பையா உரை:

செய்வதற்கு எண்ணும் செயலின் வலிமை, செய்ய முயலும் தன் வலிமை, அதை எதிர்க்கும் எதிரியின் வலிமை, இருவர்க்கும் துணை வருவார் வலிமை என்னும் இவற்றை எல்லாம் நன்கு எண்ணிச் செயலைச் செய்க.

Translation:

The force the strife demands, the force he owns, the force of foes,
The force of friends; these should he weigh ere to the war he goes.

Explanation:

Let (one) weigh well the strength of the deed (he purposes to do), his own strength, the strength of his enemy, and the strength of the allies (of both), and then let him act.

Renunciation

குறள் 341:
யாதனின் யாதனின் நீங்கியான் நோதல்
அதனின் அதனின் இலன்.

விளக்கம் 1:
ஒருவன் எந்தப் பொருளிலிருந்து, எந்தப் பொருளிலிருந்து பற்று நீங்கியவனாக இருக்கின்றானோ, அந்தந்தப் பொருளால் அவன் துன்பம் அடைவதில்லை.

விளக்கம் 2:
எந்த எந்தப் பொருள்களின் மேல் விருப்பம் இல்லாதவனாய் விலகுகிறானோ அவன் அந்த அந்த பொருள்களால் துன்பப்படமாட்டான்.

English Couplet 341:
From whatever, aye, whatever, man gets free,
From what, aye, from that, no more of pain hath he!.

Couplet Explanation:
Whatever thing, a man has renounced, by that thing; he cannot suffer pain.

Transliteration(Tamil to English):
yaadhanin yaadhanin neengiyaan noadhal
adhanin adhanin ilan
Personal note: The time away from blogging is time saved for life! 😛

What remains

குறள் 373:

நுண்ணிய நூல்பல கற்பினும் மற்றுந்தன்
உண்மை யறிவே மிகும்.

மணக்குடவர் உரை:

நுண்ணியவாக வாராய்ந்த நூல்கள் பலவற்றையுங் கற்றானாயினும், பின்னையும் தனக்கு இயல்பாகிய அறிவே மிகுத்துத் தோன்றும். மேல் அறிவிற்குக் காரணம் ஊழ் என்றார் அஃதெற்றுக்கு? கல்வியன்றே காரணமென்றார்க்கு ஈண்டுக் கல்வியுண்டாயினும் ஊழானாய அறிவு வலியுடைத்தென்றார்.

Translation:

In subtle learning manifold though versed man be,
‘The wisdom, truly his, will gain supremacy.

Explanation:

Although (a man) may study the most polished treatises, the knowledge which fate has decreed to him will still prevail.

Food for thought

குறள் 412:
செவுக்குண வில்லாத போழ்து சிறிது
வயிற்றுக்கும் ஈயப் படும்.

விளக்கம் 1:
செவிக்கு கேள்வியாகிய உணவு இல்லாத போது (அதற்க்கு துணையாக உடலை ஒப்புமாறு) வயிற்றுக்கும் சிறிது உணவு தரப்படும்.

விளக்கம் 2:
செவிக்கு உணவாகிய கேள்வி கிடைக்காதபோது, வயிற்றுக்கும் சிறிது உணவு இடப்படும்.

English Couplet 412:
When ’tis no longer time the listening ear to feed
With trifling dole of food supply the body’s need.

Couplet Explanation:
When there is no food for the ear, give a little also to the stomach.

Transliteration(Tamil to English):
sevikkuNa villaadha poazhdhu siRidhu
vayitrukkum eeyap padum

Scholar!

Not so long ago, in a not so far country, there lived our hero X.. Unlike me, he loves burying his nose under the books and get himself drenched with new knowledge every single day without caring for food nor relaxation or even some entertainment..

Though there are ways to learn about human behavior and how to interact with other beings are wide discussed and many books have been written, none of them seem to have entered even the peripheral vision of our dear hero..

The library where he had been hunting for books ran out of supply of new knowledge for him at a stage.. Thus he was compelled to look at alternative options..

The alternatives weren’t that much as his resources to attain new knowledge were limited.. Thus he was forced to look up and face humans around him..

He wanted to increase his resources to gain access to more books, and the choice made available to him is full of jobs which needed human interaction more than other skills..

He picked the job with the least probable communication and yet his skill of reaching out to people was more damaging to everyone rather than helping him secure the job..

He had to skip change multiple jobs, just because of his inter-personal skills (or lack thereof).. This multiple change in jobs overrode his reputation as scholar to a recluse..

In spite of his expertise in many areas, he was looked down by the fellow people around him.. His reputation in the elite circle also started fading and his social status was on constant decline..

Since our hero is becoming almost zero, let’s stop your imagination of cliche movies and motivational stories, where the zero hero suddenly bounces back to super hero..

And let us tear off the mask of story and get to the basic idea or the moral of the story..

உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் பலகற்றும் 
கல்லார் அறிவிலா தார். (140)

ulaGathOdu otta ozhugal palakattRum
kallaar aRivilaa thaar

Who know not with the world in harmony to dwell, 
May many things have learned, but nothing well

. (Couplet 140)

Though learning and being a scholar is a noble thought, the basics of living in the society is much more important..

Even when you are a treasure trove of knowledge, you would be labeled as ignorant / recluse or the like, till you learn the skill of being Roman in Rome..

So let us set aside some time to learn what’s happening in the society around us, how they react to situations and then find out the best way possible to achieve our goals with the least resistance from them!

Let us be street-smart scholars, who knows to convert the ideas to action and success!

Truth!

When someone is said to be saying the ‘truth’, it is widely believed to be the fact. Here is an explanation.

வாய்மை எனப்படுவது யாதெனின் யாதொன்றும்
தீமை இலாத சொலல்.
(291)

vaaymai enappaduvadhu yaadhenin yaadhondRum
theemai ilaadha solal. (291)

Truth is defined as
speaking words that cause no harm. (Couplet 291)

But some facts are better unrevealed than revealed! For truth is not mere relaying of facts.

The sweetest melody!

குறள் 66
குழலினி தியாழினி தென்பதம் மக்கள்
மழலைச்சொல் கேளா தவர் (66)

Kuzhal Inidhu Yaazhinidhu Enpadham Makkal
Mazhalaichchol Kelaa Thavar

‘The pipe is sweet,’ ‘the lute is sweet,’ by them’t will be averred,
Who music of their infants’ lisping lips have never heard [Couplet 66]

The innocence of kids is such a beauty.
The sweetest of the music is indeed the voice of their own kids, as mentioned in the above couplet.

But the voice of other kids is no less..

I have the fortune of being the favorite person for a cute little kid. In a conversation with his mother, I said, how long is he going to be this affectionate, it would eventually fade and when he grows up, he might not even remember me this well..

The reaction of the kid was priceless as he literally closed his eyes in a peculiar way and turned away with anger.

When I felt sorry and said sorry to him, he replied in a sweet way. It’s okay for you to say this once, but never again repeat it!

I was speechless with the sincerity and innocent beauty of it. And here it is recorded for eons to come and I selfishly wish that we stay so for that long.. 😉